മാതൃഭാഷാമാധ്യമം

വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ, പലപ്പോഴും വിരുദ്ധമായവ പോലും, വിലമതിക്കേണ്ടവയാണ്.

പക്ഷേ നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ അങ്ങനെയൊന്നിന് ഇടമില്ലായിരുന്നു എന്ന വസ്തുതപോലും നമുക്ക് അജ്ഞാതമാണ്. കാരണം, നമ്മൂടെ ആധുനികവിദ്യാഭ്യാസം ഒരിക്കലും നമ്മുടേതായിരുന്നില്ല. അധിനിവേശശക്തികൾ അവരുടെ സങ്കുചിതതാത്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയ വിദ്യാഭ്യാസമൂശയിൽ മത്രമാണ് നാം, നമ്മുടെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും, രൂപപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്. അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളുയരുന്നതിൽ ഒട്ടും ആശ്ചര്യമോ നിരാശയോ ഇല്ല. ബ്രിട്ടീഷുകാരെ ഇറക്കിവിട്ട 1947-ന് ശേഷമാണല്ലോ നാം അവരുടെ ഭാഷയ്ക്കും സംസ്ക്കാരത്തിനും പൂർണമായും കീഴടങ്ങാൻ തയാറെടുത്തത്. (ഇതൊക്കെ ഞാൻ പലതവണ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്; വെറുതെ ആവർത്തിക്കുന്നു എന്നുമാത്രം.) അങ്ങനെ മെക്കാളെയുടെ ദർശനത്തിന് എങ്ങനെയൊക്കെ ആവിഷ്ക്കാരം നൽകാമെന്ന് നാം ഇന്നും ഗവേഷണം നടത്തുന്നു!

ലോകത്ത് ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക- വിദ്യാഭ്യാസ- സാമൂഹിക രംഗങ്ങളിൽ കാതലായ സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുള്ള ഏതൊരു സമൂഹവും അത് കൈവരിച്ചിട്ടുള്ളത് അവരുടെ മാതൃഭാഷയിലൂടെയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം വഴിയാണെന്നത് വസ്തുതയാണ്; അത് നമുക്ക് അംഗീകരിക്കാനവാത്തതിന്റെ സാഹചര്യമാണ് മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചത്. ചൈനയും റഷ്യയും ഇംഗ്ലണ്ടും വിവിധ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും കൊച്ചുക്യൂബയുമടക്കം ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.

പരിമിതികളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നിടത്ത് നമ്മുടെ വലിയൊരു ധാരണപ്പിശക് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് മാധ്യമത്തിലൂടെയുള്ള പഠനവും ഇംഗ്ലീഷ് പഠനവും ഒന്നല്ല. ഇംഗ്ലീഷ് പഠനം വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ അനിവാര്യമാണ്. പ്രൈമറി തലത്തിൽ അത് ഏത് ക്ലാസ്സിൽ തുടങ്ങണമെന്നത് കാര്യമായ വിചിന്തനത്തിനുശേഷം നിർണയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇക്കാര്യത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷിന്റെ പ്രാധാന്യം വർധിപ്പിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്. ഇത് വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും അതിന്റെ ആഗോള സമ്പത്തികബന്ധങ്ങളെയും കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയേയുള്ളു.

ഇവിടെ എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവം സക്ഷ്യപ്പെടുത്താനുണ്ട്. എന്റെ മക്കളെ, അവരുടെ അധ്യാപകരുടെ പ്രേരണകളെയും താക്കീതുകളെയും അവഗണിച്ചാണ് സർക്കാർ-പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിലെ മലയാളമാധ്യമക്ലാസുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചത്. അതിന് ഏറെ പരിഹാസവും ഏറ്റു. പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് ഒരു കുഴപ്പവുമവർക്ക് പറ്റിയതായി കണ്ടില്ല. അവർ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത എഞ്ചിനീയറിങ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്, ഒരു കോച്ചിങ് ക്ലാസിനും പോകാതെതന്നെ അവർ നല്ല നിലയിൽ വിജയം നേടി. ഒരാൾ ജർമ്മനിയിലും ഒരാൾ ആസ്ട്രേലിയയിലും ഇപ്പോൾ ജോലി ചെയ്യുന്നു. (മെൽബണിലിരുന്നാണ് ഞാനിത് കുറിക്കുന്നത്.)

മാതൃഭാഷയിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം ആരുടെ താത്പര്യങ്ങൾക്കാണ് തടസ്സ്മാവുന്നത്?

                                 (ഒരു ഓൺലൈൻ സംവാദത്തിൽ നിന്ന്)

മലയാളസർവകലാശാല

മലയാളസർവകലാശാലയെക്കുറിച്ചുള്ള മാതൃഭൂമിലേഖനം.

മലയാളസർവകലാശാലയ്ക്ക് കേരളത്തിലെ മറ്റേത് സർവകലാശാലയെക്കാളും ഏറിയ ദൌത്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാനുണ്ട്.

അക്കാര്യം അതിന്റെ വൈസ് ചാൻസിലർക്കോ പല മുൻ വൈസ് ചൻസിലർമാരടക്കമുള്ള പണ്ഡിതർക്കോ മനസിലാവില്ലെന്നതാണ് കേരളത്തിന്റെ ദൌർഭാഗ്യം. കേരളത്തിന്റേതായ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസമാതൃകയും അതിന്റെ നിർവഹണരീതിയും സ്വരൂപിച്ചെടുക്കുക യെന്നത് അതിന്റെ അടിയന്തിരകർത്തവ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനമാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസം പ്രാഥമികതലം മുതൽ ഗവേഷണതലംവരെ മതൃഭാഷയിലാക്കുകയെന്നത് വളരെ അത്യാവശ്യ്യമായ കാര്യമാണ്. അതിലേക്ക് ഭാഷയെ സജ്ജമാക്കുക സർവകലാശാലയുടെ ലക്ഷ്യമാവേണ്ടതുണ്ട്. ആധുനിക, കമ്പ്യൂട്ടർയുഗത്തിനനുസരിച്ച് ഭാഷയെ നവീകരിക്കുകയെന്നതും.

ഇതൊന്നും കണക്കിലെടുക്കാതെ അഭിപ്രായം പറയുന്നതിൽ കാര്യമില്ല. സർവകലാശാലയെ ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽക്കെട്ടാനുള്ള ശ്രമം മലയാളസർവകലാശാലാ സങ്കല്പത്തെത്തന്നെ ഞെരിച്ചു കൊല്ലലാണ്.

മെൽബണിലെ ഒരു പത്രത്തിൽ നിന്ന്, 18.മാർച്ച്, 2013

പോപ്പും ക്രിസ്തുവും

പുതിയ പോപ്പിന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ ചർച്ചാഘോഷം.

നസ്രേത്തിൽ നിന്ന് നന്മ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടെന്നത് ഒരു പഴയ ചൊല്ലാണ്. പോപ്പ് പോപ്പായിരി ക്കുന്നിടത്തോളം യാഥാസ്ഥികത്വത്തിന്റെ പഴകിയ ചുമരുകൾക്ക് ബലമേറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുക എന്നല്ലാതെ മറ്റുവഴിയില്ല.
     റോമൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലിരുന്ന സമൂഹത്തിലെ ജനവിരുദ്ധതയ്ക്കെതിരെ പോരാടി യതിന് ആ ഭരണകൂടം കുരിശിലേറ്റിയ ക്രിസ്തുവിനെ പിന്നീട് സ്ഥാപനവത്കരിക്കപ്പെട്ട സഭ ഏറ്റെടുക്കുകയും അത് സ്വന്തം സാമ്രാജ്യത്വതാത്പര്യങ്ങൾക്ക് അനുരോധമാണെന്നുകണ്ടതോടെ റോമൻ ഭരണകൂടം സഭയെയും ക്രിസ്തുവിനെയുംതന്നെഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തത് പഴയ ചരിത്രം.  ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതസമീപനങ്ങൾക്കും ദർശനങ്ങൾക്കും എതിരായ നിലപാടെടുക്കുകയും അതിന് കൃത്യമായും ആക്കം കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് പിൽക്കാലചരിത്രം.
     അതിൽ നിന്ന് മാറുന്നതോടെ സഭ സഭയല്ലാതാവുന്നു, പോപ്പ് പോപ്പല്ലാതാവുന്നു. അവിടെ ആരുവന്നാലും സമൂഹത്തിന് നന്മ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.

പൊങ്കാലമാഹാത്മ്യം

നാളെ ആറ്റുകാൽ പൊങ്കാല.

ദിവസങ്ങൾക്കുമുന്നേതന്നെ തിരുവനന്തപുരത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് കഷ്ടപ്പാട് തുടങ്ങി. തെരുവോരങ്ങളും പാതകളും ഭക്തജനങ്ങൾ കൈയേറി. ദിവസങ്ങളായി ശബ്ദകോലാഹലം കൊണ്ട് സ്വൈരജീവിതം അസാധ്യമായി. പ്രതികരിക്കാനാരുമില്ല. അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കും അനാചാരങ്ങൾക്കുമെതിരെ ഒരു കാലത്ത് വളരെ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചിരുന്ന കേരള സമൂഹമനസ്സ് നമുക്ക് നഷ്ടമായി.

ഏതായാലും ആറ്റുകാലമ്മ തന്നെയാണ് പ്രതികരിച്ചത്.

അമ്മ കനിഞ്ഞ് ഇന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ കൃത്യമായി തിരുവനന്തപുരത്ത് മൂന്നിടത്ത് പൈപ്പ് പൊട്ടി. നഗരത്തിൽ ജലവിതരണം മുടങ്ങി!

ഏതായാലും ആറ്റുകാലമ്മയുടെ രക്ഷയ്ക്കെത്തുമെന്ന് ജില്ലാ കളക്റ്റർ പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു! ആറ്റുകാലിൽ എല്ലായിടത്തും കുടിവെള്ളമെത്തിക്കുമെന്നുറപ്പ്.

പക്ഷേ, ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ആർക്കെങ്കിലും തെല്ല് വെളിവുണ്ടാവുമെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ല!

ചിന്നംവിളി

                      ചിന്നം വിളി

ആന വരുന്നേ, ആനവരുന്നേ

അമ്പാരിയുണ്ടേ

ആനപ്പുറത്തൊരു ദേവനുമുണ്ടേ,

പൊന്നാലിലക്കുടയുണ്ടേ.

ചെണ്ട, തിമില,യിടയ്ക്ക, മദ്ദളം

പഞ്ചാരിയുണ്ടേ

കോലും കൊമ്പും കുഴലും വിളിയായ്

ഭൂതഗണങ്ങളുണ്ടേ

ആർപ്പോ ഈർറോ കൂട്ടാൻ വമ്പെഴും

നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളുണ്ടേ

നാട്ടിലെപ്പെണ്ണുങ്ങൾ, പൈതങ്ങ,ളുത്സാഹ –

ച്ചാർത്തിതാ കൂടെയുണ്ടേ.

ആന വരുന്നേ, ആനവരുന്നേ

അമ്പാരിയുണ്ടേ

ആനപ്പുറത്തൊരു ദേവനുമു,ണ്ടത്

ഞാനാണ് ,ഞാൻ, ഞാൻ, ഞാൻ!

മേളപ്പെരുക്കവുമാർത്തുവിളികളു –

മെന്റെയോങ്കാരമല്ലോ.

ആനയും ദേവനും ഞാനുമുലകവു -

മൊന്നുതാ,നുത്സവം താൻ.

ഉത്സമേളം തിമിർത്തതിൽ മൂവുല –

കൊക്കെയും നർത്തനമായ്;

ആന വരുന്നേ, ആനവരുന്നേ

അമ്പാരിയുണ്ടേ.

തീവെട്ടിത്തീ പടർന്നാക്രാന്തചിത്തനായ്

ആനയുലഞ്ഞുവല്ലോ;

ആനയിടഞ്ഞല്ലോ, ചിന്നംവിളിയിൽ

കോവിൽ വിറകൊള്ളുന്നേ

കോലും കൊമ്പും തീവെട്ടിയുമായി –

ട്ടാളുകളോടുന്നേ

ഇടംകാലടിയിൽപ്പിടഞ്ഞ പാപ്പാന്റെ

വിളിപോലും പൊങ്ങീല്ല,

വലംകാലടിയിലമർന്ന പൂജാരിയെ

ഭഗവാനും കണ്ടില്ല,

കൊമ്പിൽക്കോർത്ത ജഡവുമായ് വമ്പൻ

അമ്പലം ചുറ്റുന്നേ

ആനയിടഞ്ഞിട്ടാളുമെതിച്ചി –

ട്ടാകെയും ചോരക്കളം.

നാട്ടിലെപ്പെണ്ണുങ്ങൾ, പൈതങ്ങൾ, പൂരുഷ –

രാർത്തലച്ചോടുന്നേ

നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളും ഭൂതഗണങ്ങളു –

മൊപ്പാരം കൂട്ടുന്നേ

ആന വരുന്നേ, ആനവരുന്നേ

നാട് മുടിഞ്ഞുവല്ലോ

ആനയും ദേവനും ഞാനുമോങ്കാരവും

നാലായ്ത്തെറിച്ചുവല്ലോ

നാടിന്റെ മിഥ്യയിൽ കാടിന്റെ സത്യങ്ങൾ

വീണുചിതറുമ്പോൾ

ആനയെയാനയായ്, കാടിനെ കാടായി

നാടിനെ നാടായി,

നമ്മളെ നമ്മളായ്ക്കാണുമോങ്കാരമായ്

ചിന്നം വിളിയുയർന്നൂ.

നരനും നാരിയുമൊരു പൂനിര

നരനും നാരിയുമൊരു പൂനിര

ഒരു നവ മാനവസംസ്ക്കാരത്തിന്

വരവേൽക്കാനണി ചേരുക നാം

ഒരു നവ ജീവിതവീഥിയൊരുക്കും

ലയവും താളവുമാവുക നാം.

അബലകളല്ല, ദേവികളല്ല

അടിമകള,ല്ലഭിമാനികൾ നാം

പണിചെയ്യുന്നവർ, പാടുപെടുന്നവർ

പുതു പുലരിക്കണി വയ്പ്പവർ നാം

നരജീവിതമൊരു കലയായ് മാറും

പുലരിയെ സ്വപ്നം കാണ്മവർ നാം

നരനും നാരിയുമൊരു പൂനിര പോൽ

പുലരും നാളെയൊരുക്കും നാം.

നമ്മുടെ ചുവടുകൾ വർഗീയത തൻ

നെഞ്ചിൽ താണ്ഡവമാടട്ടെ

നമ്മുടെ പാട്ടുകൾ മർദിതമോചന –

സംഗരഗീതികളാവട്ടെ.

നമ്മളുതിർക്കും വാക്കുകൾ നാടിൻ

ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചെറിയട്ടെ

നമ്മളൊരുക്കും കേളികൾ മാനവ –

കർമ്മസുമങ്ങൾ വിടർത്തട്ടെ –നവയുഗ-

ധർമ്മസുമങ്ങൾ വിടർത്തട്ടെ.                           *